De sociale discrepantie.
Terwijl elke stad en streek zo’n beetje zijn eigen
goden en godinnen had, was er eigenlijk overal wel sprake van dezelfde soort
sociale discrepantie tussen rijk en arm. Dit zien we in het bijzonder
terugkomen tijdens de Syracusaanse tyrannis in de 4e eeuw v.C.
Sicilië kent in de tijd 370-300 v.C. een
groeiende bevolking, die te maken heeft met stijgende prijzen, terwijl zij niet
of nauwelijks meer gingen verdienen. Er komt een schaarste aan graan, maar de
productie van goud en zilver is hoog. Deze situatie is gunstig voor de rijken,
waaronder Carthago in haar bezittingen op Sicilië! De kleine boeren op Sicilië
moeten steeds meer gaan lenen en dat tegen een hoge rente om te zorgen voor hun
levensonderhoud. Dit alles gaat leiden tot “stasis” = revolutie met
schulddelging en landverdeling. De optredende alleenheersers in Syracuse zullen
menigmaal van deze situatie gebruik gaan maken, zoals Dionysius I + II, maar
ook Agathocles. Daartegenover staan de radicale democraten als Diocles en Dion.
De dictatoren hebben in deze tijd een formidabele militaire macht, maar weinig
geregelde financieringen en een slechte sociale situatie. Er moet haast wel
oorlog gevoerd worden om de huurlingen te kunnen betalen. Veelal worden de
rijken op den duur uit met name Syracuse verdreven door de combinatie van de
dictator en de arme bevolking. De verdreven rijken zoeken hun heil bij andere
rijken, zoals vaak de oligarchie van Carthago. Aldus sleept zich dit sociale
conflict zich vele tientallen jaren voort, dat men met militaire middelen
tracht op te lossen. Slechts de Corinthiër Timoleon kan tijdelijk voor enige
opluchting zorgen. Er komen na 339 v.C. 10.000 Grieken uit Hellas en 50.000
Grieken uit andere landen om de steden te herbevolken en komt er ook een
economische opbloei. Met de komst van Agathocles zal de oude twist tussen rijk
en arm weer opleven.
2.5.De Syracusaanse tyrannis L.de Blois
in de
4e eeuw v.C.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten