Ras Sjamra

Ras Sjamra.

Deze grote ruïnenheuvel met een omvang van 25 hectaren ligt op de kust van Noord-Syrië. Het werd in de oudheid door de bewoners zelf Ugarit genoemd. Hun haven was de baai van Minet el Beida, die de Grieken Leukos limèn noemden. Omstreeks 1200 v.C. wordt de stad verwoest na ca.3000 jaren als nederzetting bestaan te hebben. Tussen 1929-1939 na Chr. werden de eerste grote opgravingen verricht door Schaeffer en Chenet.

In de tempel van Dagon wordt de naam van farao Senuset I aangetroffen (1970 v.C). In de tempel van Baäl verschijnt de naam van farao Amenenhat III (ca.1825 v.C). We zien hierna Kretenzische invloeden. Omstreeks 1350 v.C. wordt de stad getroffen door een aardbeving en een springvloed. De stad leeft in bondgenootschap met de Hethieten. Tot ca.1200 v.C. volgt er nog een laatste opbloei met enige Myceense invloed. De Zeevolken maken tenslotte een eind aan de welvarende stad. Ugarit maakt gebruik van een sterk vereenvoudigd spijkerschrift van 30 lettertekens. Omstreeks 1350 v.C. schrijft El-Melek, een leerling van Aton-Perlen (hogepriester van koning Niqmad), het epos op van koning Keret, waarin o.a. de goden El, Mot, Baäl en Anat voorkomen. Daarnaast is er een hymne aan de god Nikal en de godinnen de Košarôt en een legende van Danel. Er zijn verbazingwekkende overeenkomsten met het Oude Testament. Ugarit was geen onbekend terrein voor de (proto)Feniciërs. Koning Keret wordt zelfs de koning van de Sidoniërs genoemd.

 

5.5.Iets over Ras Sjamra                  Referaat VU, Zwolle, 1946

       en het KRT verhaal